برای افراد مبتلا به دیابت نوع 2، انسولین انسانی ایمن، موثر و ارزانتر است

27 ژوئن 2018- به گفته محققان دانشگاه Yale، انسولین انسانی برای درمان دیابت نوع 2 ، بمیزان انسولین های آنالوگ ایمن و موثر اما ارزانتر است.
محققان دریافتند که نتایج درمان بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 با نسل جدید انسولینهای آنالوگ، چندان بهتر از افراد تحت درمان با انسولین ارزان قیمت انسانی، نمی باشد.
این خبر بر اساس مطالعه ی محققان دانشکده پزشکی Yale و همکارانش در Kaiser Permanente در مجله انجمن پزشکی آمریکا منتشر شد.
دکتر Kasia J. Lipska، استادیار پزشکی دانشکده ی پزشکی ییل و نویسنده ی ارشد این تحقیق، گفت: ما انواع جدید انسولین را با انواع قدیمی تر در جمعیت بزرگ و متنوعی از بیماران مبتلا به دیابت نوع 2  در مرکز Kaiser Permanente، که به تازگی انسولین برای آنها تجویز شده بود، با هم مقایسه کردیم. این مطالعه در شرایط واقعی با داده های منحصر به فرد و دقیق برای بررسی عوامل احتمالی مداخله گر و نتایج درازمدت انجام شد.
دکتر J. Lipska، گفت: به نظر نمی رسد که استفاده از انسولین های گرانقیمت آنالوگ برای بیماران مبتلا به دیابت نوع 2، ایمنی بهتری ایجاد کند، حداقل از میزان بستری در بیمارستان یا اورژانس به علت هیپوگلایسمی بکاهد و یا کنترل قند خون آنها را در مقایسه با انسولین NPH، بهبود بخشد. این نتایج نشان می دهد که درمان بسیاری از افراد مبتلا به دیابت نوع 2 باید با استفاده از انسولین NPH به جای انسولین آنالوگ آغاز شود، به ویژه اگر تامین هزینه ی درمان برای آنها مشکل باشد.
برای اکثر افراد مبتلا به دیابت نوع 2، درمان معمولا با اصلاح شیوه زندگی و متفورمین آغاز می شود.با این حال، تا 25٪ از این بیماران در نهایت نیاز به تزریق انسولین برای کنترل قند خون خود دارند.
Andrew J. Karter، دانشمند ارشد پژوهشی از گروه تحقیقاتی  Kaiser Permanente، گفت: برای دهه ها، شروع درمان با انسولین با تجویز انسولین انسانی انجام می شد، سپس در سال 2000، یک نسل جدید از انسولین طولانی الاثر آنالوگ عرضه شد که برای تقلید از انسولین انسانی طراحی شده بود.
همانند انسولین انسانی، این نوع انسولین طولانی الاثر نیز می تواند برای یک یا دو بار تزریق در روز تجویز شود تا سطح قند خون را در طول روز تنظیم کند.در آزمایشات بالینی، انسولین های آنالوگ نسبت به انسولین انسانی، خطر ابتلا به هیپوگلیسمی شبانه و یا افت قند خون در هنگام خواب را بمیزان نسبتا کمی کاهش دادند.
دکتر Lipska، گفت: مشکل این است که انسولین های آنالوگ بسیار گرانتر از انسولین انسانی هستند.یک بطری انسولین آنالوگ در حال حاضر حدود 200 تا 300 دلار هزینه دارد، در حالی که یک بطری انسولین NPH فقط 25 دلار هزینه دارد. هزینه ی انسولین در بین سالهای 2002 تا 2013 سه برابر شده است. تحقیقات دکتر Karter نشان داده است که هزینه ی بالای داروها، به ویژه در زمان شروع درمان، میزان تبعیت بیمار از رژیم انسولین(دوز و دفعات تزریق) را کاهش داده و به طور مستقیم بر نتایج درمان تاثیر می گذارد. برای مقایسه ی انسولین آنالوگ با انسولین NPH؛  دکتر Lipska، Karter  و همکارانشان، افراد مبتلا به دیابت نوع 2 را که اخیرا درمان با انسولین برای آنها آغاز شده بود به طور متوسط ​​1.7 سال تحت نظارت قرار دادند. در طی این مدت، مراجعه به اورژانس و یا بستری در بیمارستان به دلیل هیپوگلیسمی شدید و همچنین تغییرات در کنترل قند خون(هموگلوبینA1c ) این افراد مورد بررسی قرار گرفت.
آنها دریافتند که درمان با انسولین های آنالوگ، در کاهش خطر مراجعه به اورژانس یا پذیرش در بیمارستان به دلیل هیپوگلیسمی شدید و همچنین کنترل هموگلوبین A1c ، بهتر از انسولین NPH نبوده است.

دکتر Karter گفت: اختلاف هزینه بین انسولین آنالوگ و NPH بسیار زیاد است( گاهی تا 10 برابر) برای برخی از افراد مبتلا به دیابت نوع 2 ممکن است مزایای بالقوه ی انسولین آنالوگ به هزینه های آن ارجحیت داشته باشد، اما ما شواهدی در سطح جمعیت نیافتیم که نشان دهد این هزینه های اضافی برای اکثر افراد مبتلا به دیابت نوع 2 قابل توجیه باشد، به خصوص اگر هزینه های بالا ، مانعی برای دریافت درمان مورد نیاز برای برخی از آنها یا کاهش منابع برای افراد دیگر شود و یا مانع از باقی ماندن منابع برای مداخلات بالقوه مفید دیگر شود.

منبع:

https://thediabeticnews.com/human-insulin-type-2-diabetes-safe-effective-cheaper/